Artikel: Het leven van een scheidsrechter (Deel 2)

Een column door Yannis De Cuyper. In deze column vertel ik over alle zaken die komen kijken bij het leven van een scheidsrechter. Het concept is simpel, het leven van een scheidsrechter door de ogen van een scheidsrechter. Elke week een nieuw deel met de gebeurtenissen van het afgelopen weekend.

Een lange tijd geen column geweest, waarvoor mijn excuses. Het schoolwerk, rijbewijs en promotie als scheidsrechter waren me even te belangrijk om tijd te vinden. Zoals jullie zien drie verschillende zaken, naast het scheidsrechteren ook nog mijn rijbewijs behalen en goede schoolresultaten. Voor degene die het willen weten: mijn rijbewijs is behaald en ook op school gaat het enorm goed. Voor degene die het niet wilden weten, zij weten het ook.

Jullie lazen het ook goed bij de opsomming. Promotie als scheidsrechter! Voor de tweede keer dit jaar heb ik promotie gemaakt. Begin juli ging ik over naar de nationale beloftengroep, nu mag ik eerste ploegen gaan “managen” na nieuwjaar. Inderdaad, managen. Als scheidsrechter moet je tegenwoordig niet meer gewoon meelopen met spelers, beetje fluiten en kaartje hier, kaartje daar. Nee, je moet je spelers managen, zorgen dat je wedstrijd niet uit de hand loopt.

Volgens de controleurs kan ik dit voorbeeldig. Jullie hebben maanden moeten wachten, maar om het goed te maken zal ik jullie vertellen hoe ik naar mijn topwedstrijd tussen OH Leuven en RSC Anderlecht toegeleefd heb. Het was de topwedstrijd tussen de twee ploegen die het maximum van de punten hadden in de provinciale reeks van de U21. Dé wedstrijd om de eerste plek dus. Het toeleven begon enkele weken ervoor al, toen het hoofd van onze opleiding naar me belde om me te melden dat ik gekozen was om deze wedstrijd te leiden. Een hele eer voor mezelf.

In de laatste week voor de wedstrijd begon de spanning toch wat te komen. Wetende dat ik op zaterdag nog een wedstrijd moest leiden begon ik met het plannen van rust. Zoals gezegd dus zaterdag mijn wedstrijd geleid, voor de rest enkel gerust om vervolgens zondagochtend de topper fit en fris aan te vatten. Dit plan lukte volledig want vanaf het eerste fluitsignaal liep de wedstrijd volledig zoals ik het wou. Op het prachtige kunstgras van OH Leuven werd er door beide ploegen vrij voetbal gespeeld, technisch knap om te zien, maar fysiek heb ik nog nooit zo’n wedstrijd gehad.

Fysiek was de wedstrijd volledig uitputtend en door de weinige hoekschoppen en fouten kon ik nooit recupereren. Totaal tegen mijn verwachting in had ik ook nog eens mijn zesde controle, we kregen voor nieuwjaar namelijk zes controles om promotie te maken. Wetende dat het de strengste controleur was kreeg ik als het ware vleugels en ging alles vanzelf. De topper eindigde op 2-0 voor OH Leuven en slechts twee gele kaarten werden gegeven, één aan elke kant. Na de wedstrijd kwam de controleur binnen, zeggende dat hij nog nooit iemand zo een topper had zien leiden, kordaat maar toch slechts twee gele kaarten.

Volgens hem kan ik het maken tot in nationale, misschien hoger. Hoe dat echter verloopt lezen jullie in de volgende column. Die is te verwachte in de week van 16 januari omdat tot dan de competitie stil ligt.