Artikel: Op zoek naar de 'nieuwe Kluivert'

Wat hebben Shota Arveladze, Zlatan Ibrahimovic, Luís Suárez, en Klaas-Jan Huntelaar gemeen? Juist, het zijn alle vier voormalige en succesvolle spitsen van Ajax. Maar er is nog iets wat de vier, en nog vele andere spitsen uit het verleden van de club, overeen hebben. Ze werden namelijk niet zelf opgeleid door de Amsterdammers. De laatste spits die doorbrak vanuit de eigen jeugd heeft de naam Patrick Kluivert, tegenwoordig trainer van Jong FC Twente.

Hoe komt dat toch? Maandelijks stromen er buitenspelers, creatieve middenvelders en talentvolle backs door naar het eerste elftal. Ga het rijtje maar af: Aras Özbiliz, Jody Lukoki, Lorenzo Ebecilio, Davy Klaassen, Ruben Ligeon, Ricardo van Rhijn en recentelijk Ouasim Bouy. Allen zeer talentvolle spelers, maar geen spitsen!

Ook Gregory van der Wiel, Jan Vertonghen, Toby Alderweireld, Vurnon Anita, Daley Blind, Kenneth Vermeer komen uit de eigen jeugd, maar ook zij zijn helaas geen spitsen. De laatste waarvan men in Amsterdam de hoop had dat het de ‘nieuwe Kluivert’ zou kunnen worden was Ryan Babel. Hij werd echter vooral als linksbuiten gebruikt en werd nooit de makkelijk scorende spits waarop werd gehoopt.

Nee, de laatste ‘eigen’ spits was toch echt Patrick Kluivert. Patje groeide in drie seizoenen uit tot een absolute held in Amsterdam. Hij was degene die Ajax, in nota bene zijn debuutseizoen, de Champions League schonk. Na een één-tweetje met Frank Rijkaard was het Kluivert die met de punt van zijn schoen de bal langs keeper Sebastiano Rossi werkte en daarmee geschiedenis schreef. Kluivert vertrok na drie seizoenen naar AC Milan en maakte uiteindelijk pas echt furore in Barcelona.

Terug naar de spitsen in Amsterdam. Tuurlijk, Arveladze deed het hartstikke goed, Ibrahimovic maakte wonderbaarlijke doelpunten, Huntelaar werd niet voor niets The Hunter genoemd en Suárez zal nooit worden vergeten met zijn weergaloze acties en wonderschone doelpunten. Maar geen van allen kwamen zij uit de eigen jeugd. Ook de minder succesvolle Wesley Sonck, Markus Rosenberg, Marko Pantelic en Yannis Anastasiou werden niet zelf opgeleid.

Maar wat is dan het probleem? Loopt er niks rond in de jeugd van Ajax? Ja, zeker wel. Tot vorige week in ieder geval. Tom Boere! De jongeling kwam vijf jaar geleden over van AA Gent en ontwikkelde zich goed onder Wim Jonk, Dennis Bergkamp en Gery Vink. Hij legde er het afgelopen half jaar dertien in het netje. Rijp voor het eerste, zou je zeggen! Maar nee, Ajax had geen plan voor ogen met de jonge spits en liet hem terugkeren naar de club waar hij vandaan kwam: AA Gent.

Dan hebben we nog Geoffrey Castillion. De jonge Amsterdammer werd zes jaar geleden uit de jeugd van DWS overgeheveld naar De Toekomst. De lange spits maakte indruk in de jeugd en kwam al snel in Jong Ajax terecht. Door de komst van cultuurbarbaar Suk verdween Castillion echter uit beeld van toenmalig trainer Martin Jol. Onder Frank de Boer kwam hij terug in beeld en mocht hij zijn debuut maken in de verloren uitwedstrijd tegen ADO Den Haag. Dit seizoen mocht Castillion door de komst van Kolbeinn Sigthórsson en Dimitry Bulykin op huurbasis vertrekken uit Amsterdam. Bij RKC staat de teller op vier doelpunten uit veertien wedstrijden. Of dat genoeg is voor de Boer zal moeten blijken.

In de A1 hebben we dan nog Danzell Gravenberch en Boban Lazic. Eerstgenoemde wordt inmiddels omgeschoold tot rechtsback en van Lazic hoor ik te weinig van om er een goed oordeel over te kunnen vellen. Al met al een flink tekort aan spitsen in de jeugdopleiding. Mijn hoop is, na het vertrek van Rydell Poepon, volledig gericht op de ontwikkeling van Castillion.

Ik verlang naar de ‘nieuwe Kluivert’ en hernieuwd succes á la ’95. Als ik even mijn ogen sluit en in mijn dromen op 24 mei 2015, twintig jaar na dato, de krant open sla op zie ik daar het volgende staan: ‘Castillion schiet Ajax langs AC Milan in Champions League-finale’.
Ik hoop het zo …

Kelvin de Ridder