Artikel: Een onverlaat van een andere orde - Deel 2

Waar het nieuwe jaar in Nederland op de meeste plekken feestelijk is begonnen, daar stond de jaarwisseling in het Belgische Luik in het teken van het afsluiten van een periode van rouw, na de schokkende aanslag van 13 december 2011. Een grotere controverse tussen de relatieve gebeurtenissen uit het voetbal, en dit soort maatschappelijke drama's is haast niet denkbaar. Toch zijn er ook overeenkomsten. Het tweede deel van de analyse:

De wereld draait gewoon door. Matthijs van Nieuwkerk zegt dat bijvoorbeeld iedere dag tegen zijn trouwe kijkers. En met die uitspraak heeft hij elke keer weer gelijk. Want de wereld draait onverminderd door, en dat blijkt op deze 13 december 2011 wel weer. Waar in 2009 de Belgische (voetbal-) wereld even stil stond door het incident met Witsel, daar wordt het land op deze dag getroffen door een incident van veel grotere omvang.

Opnieuw is Luik erbij betrokken, maar dit keer gaat het niet om voetballeed. Even na half een in de middag stormde er een man het Paleis van Justitie uit en hij gooide enkele zware granaten richting een bushalte waar op dat moment een grote groep mensen stond. Daarna liep hij de Place-Saint Lambert op, waar hij met een automatisch geweer op de mensen schoot die op dat moment kerstinkopen deden tijdens de kerstmarkt op dit plein. Bij deze gruwelijke aanslag vielen uiteindelijk vijf doden en raakten liefst 123 mensen gewond. De 33-jarige dader Nordine Amrani pleegde na zijn daad zelfmoord. Aan deze onverlaat kan dus nooit meer gevraagd worden wat hem in godsnaam bezielde om een dergelijke aanslag te plegen.

Net als bij de drieste actie van Axel Witsel blijft het ook hier dus gissen naar de achterliggende gedachten. Het zal ook in dit geval wel weer een samenloop van omstandigheden zijn. Dit wordt de televisiekijker althans verteld door al die specialisten die over dit incident weer hun zegje mogen doen. Journalist Simon Zwartkruis omschreef dat al eerder als de tweede fase van een nieuwshype: de periode waarin psychologen, biologen, paragnosten, hoogleraren en wichelroedelopers er met de haren worden bijgesleept, om vanuit hun leunstoel de gang van zaken te duiden. Meestal vliegen je dan ook de termen maatschappelijke druk, moeilijke jeugd en etnische minderheid om de oren. Al is dat natuurlijk nog altijd een zegen in vergelijking met die mensen waarbij in Luik de kogels om de oren vlogen. Wie op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is, kan in een klap van alle mooie dromen en goede bedoelingen worden beroofd. Het lijkt wel alsof de samenleving steeds meer rekening moet gaan houden met onberekenbare gekken, die tot grote drama’s kunnen leiden. Eerst het onvoorstelbare leed in Noorwegen na de weerzinwekkende schietpartij van Adres Breivik, en nu een kerstmarkt waar de kerstgedachte even ver te zoeken was. Het probleem is echter dat onberekenbare gekken helaas vaak echt onberekenbaar zijn. Wat doe je ertegen?

Terugkijkend naar de bloeddorstige overtreding van Witsel op Wasilewski, dan zou je kunnen concluderen dat alleen de mensen die heel dicht bij Witsel stonden, de charge misschien voelden aankomen. De trainer zal misschien gemerkt hebben dat de middenvelder niet echt lekker in zijn vel zat. Medespelers zullen gezien hebben dat Witsel de strijd tegen Anderlecht zeer hoog opnam. Wellicht dat zij de jonge strateeg tegen zichzelf in bescherming hadden kunnen nemen. Maar sportief gezien is dat natuurlijk een zeer ingrijpende maatregel. En datzelfde geldt deels voor zo’n onverlaat die de aanslag op de kerstmarkt van Luik pleegde. In een wereld die zo hard door draait, hebben mensen vaak geen aandacht en tijd voor een medespeler of medemens die het spoor bijster is. Een verkeerde inschatting wordt bovendien sportief of maatschappelijk gezien niet in dank afgenomen. Tot slot zijn dergelijke tragische gebeurtenissen af en toe domweg niet te voorkomen. Als Witsel pas tijdens de wedstrijd zijn wraakplannen richting Marcin Wasilewski kracht bij zet, dan valt hij haast niet meer te stoppen. Datzelfde geldt voor de doorgedraaide gek die misschien vanuit een impuls van woede deze aanslag pleegde.

Helaas ging het hier dus over een onverlaat van een heel andere orde. Met de aanslag van Witsel op het been van Wasilewski zorgde hij ‘slechts’ voor een dubbele beenbreuk. De aanslag op de kerstmarkt van Luik beroofde vijf mensen van het leven. Het meest wrange is nog, dat zowel ‘het bloed aan de gouden schoen’ als het drama in Luik allebei moeilijk te vermijden waren. Het is soms maar nét hoe het balletje rolt.

Erwin Meeks