| Vergeten? | Registreer

Artikel: Romário de Souza Faria; bezeten van doelpunten

28 september 2012 18:00 | Bron: VoetbalInfo
 

Wereldkampioen, Wereldvoetballer van het Jaar, negentien keer topscorer van de competitie en in drie verschillende landen nationaal kampioen. Het is slechts een greep uit de successen die op de palmares van Romário de Souza Faria prijken. O Baixinho (het Kleintje), zoals zijn bijnaam luidt, scoorde in zijn drieëntwintigjarige loopbaan het indrukwekkende aantal van 1002 treffers. Over de gehele wereld verwierf de aanvaller aanzien met zijn snelle dribbels en zijn neusje voor de goal.

Clubhopper met doelpuntengarantie
De basis van Romário’s succesvolle loopbaan is gelegd op de vele pleintjes en straten die zijn geboorteplaats Rio de Janeiro kent. Pas op zeventienjarige leeftijd maakte de behendige dribbelaar zijn debuut als clubvoetballer bij Olaria Atlético Clube. Nog geen twee jaar later werd Romário door de Braziliaanse topclub Vasco da Gama aangetrokken. Daar liet hij voor het eerst zien het doel makkelijk te vinden en het duurde dan ook niet lang voordat er concrete interesse vanuit Europa kwam.

Na vier seizoenen Gigante da Colina vond Romário de tijd rijp om de oversteek naar Europa te maken. PSV was er als de kippen bij en legde hem voor langere tijd vast. In Eindhoven bevestigde de goaltjesdief zijn talent en na vijf succesvolle seizoenen vertrok hij naar FC Barcelona. In zijn eerste Catalaanse jaar scoorde hij maar liefst dertig treffers in drieëndertig duels, een wereldprestatie in de sterke Primera Division. Een conflict met toenmalig hoofdtrainer Johan Cruijff in het begin van het tweede seizoen deed Romário echter besluiten om terug te keren naar zijn geliefde Brazilië.

Bij CR Flamengo zette hij zijn goede lijn voort door in negenenvijftig wedstrijden evenveel te scoren. Gebrand op revanche keerde Romário terug naar Spanje, ditmaal bij Valencia. In vijf duels wist hij viermaal het netje te vinden. Desondanks was Romário niet gelukkig in Zuid-Europa en werd hij voor een jaar verhuurd aan Flamengo. Dicht bij familie en vrienden fleurde hij weer op en scoorde aan de lopende band. Onderhandelingen tussen Valencia en Flamengo leverden geen overeenkomst op, waardoor Romário genoodzaakt werd terug naar Spanje te gaan.

Zijn tweede periode bij Los Ches liep uit op een fiasco en binnen een jaar vertrok hij weer naar Zuid-Amerika. Dit kortstondige avontuur bleek de start van een rommelige periode in zijn carrière met slechts één houvast; zijn doelpunten. Na twee seizoenen Flamengo ging hij aan de slag bij rivaal Vasco de Gama (2000-2001), Fluminese (2002) en wederom Vasco de Gama. In 2003 werd Romário nog enkele maanden verhuurd aan Al-Sadd Sport Club in Qatar, maar hier speelde hij slechts drie competitieduels.

Zijn actieve loopbaan (destijds al 37 jaar) kwam steeds meer in het teken te staan van zijn 1000ste doelpunt. Romário was er op gebrand om deze mijlpaal te bereiken en verlengde zijn voetballeven met enkele jaren. Fluminese (twee jaar), Vasco de Gama, Miami FC, Adelaide United en nogmaals Vasco de Gama (allen één seizoen) brachten hem zijn langverwachte mijlpaal. In 2007 besloot De Koning van het strafschopgebied zijn carrière te beëindigen.

Het bleek echter niet zijn definitieve afscheid, want de inmiddels 43-jarige legende besloot zijn voetbalschoenen weer uit de kast te halen. Om zijn overleden vader een plezier te doen zou Romário nog twee wedstrijden bij de Braziliaanse tweedeklasser América in actie komen. Zijn vader was een grote fan van de club en Romário wilde zo zijn laatste droom verwezenlijken.

Het magische aantal van 1000
De laatste jaren van Romário’s carrière stonden volledig in het teken van de jacht naar zijn duizendste doelpunt. Zijn verbintenissen bij Al-Sadd Sport Club, Miami FC en Adelaide United hadden dan ook maar één doel; zoveel mogelijk treffers toevoegen. Overigens is er een hoop kritiek op de telling van Romário, aangezien hij ook de doelpunten in onofficiële wedstrijden heeft meegeteld. De FIFA heeft daarop besloten om zijn mijlpaal niet te erkennen.

Door een publicatie van De Volkskrant op 8 april 2007 ontstond er een hoop commotie rond zijn record. Volgens zijn eigen telling had hij nog één doelpunt nodig, maar het dagblad meldde dat Romário zijn treffer in de wedstrijd Nieuw Buinen-PSV vergeten was mee te rekenen. Een voormalig bestuurslid en de toenmalige doelman van de amateurclub bevestigden het verhaal. De clubarchivaris van de Eindhovenaren ontkende de misrekening en liet weten dat de goal gemaakt werd door Twan Scheepers. Het bericht werd wereldnieuws, Romário hield vast aan zijn 999 treffers en zette zijn jacht voort.

Op 20 mei 2007 was het moment daar. In de competitiewedstrijd tegen Sport Recife kreeg Vasco da Gama in de 46ste minuut een strafschop. Romário nam plaats achter de bal en faalde niet. Vervolgens werd hij bedolven door zijn teamgenoten en journalisten. Het duurde in totaal zestien minuten voordat de wedstrijd hervat kon worden.

Het duurde niet lang voordat er voorzichtige kritiek werd geuit op zijn prestatie. Zo zou Vasco da Gama veel oefenwedstrijden - soms zelfs tegen strandvoetballers - hebben georganiseerd om Romário aan meer doelpunten te helpen. Het gerucht ging ook dat de goaltjesdief het salaris van zijn ploeggenoten deels betaalde, om zo in de aanval te mogen blijven spelen.

'Ik mag alles, ik doe wat ik wil'
Het is één van de vele uitspraken die in het nuchtere Nederland een hoop stof deed opwaaien. Dat de Braziliaan het niet zo nauw nam met de normen en waarden in een spelersgroep was algemeen bekend. Want wanneer hij voor het Braziliaanse nationale team in actie was gekomen, gebeurde het dikwijls dat Romário een vliegtuig later terugnam omdat hij het die avond daarvoor te laat had gemaakt of nog even aan het strand van Rio de Janeiro wilde liggen.

Een ander treffend voorbeeld was twee dagen voorafgaand aan het Europa Cupduel met AC Milan in 1993. Romário sloeg een training bij PSV over vanwege hoofdpijn, maar werd een paar uur later met een aantal vrienden gefilmd in een afgelegen Amsterdamse sporthal. Het verhaal ging dat hij een wedstrijd tegen Edgar Davids wilde spelen, met als inzet duizend gulden voor de winnaar. Toen de Ajacied de filmploeg zag staan beperkte hij zich tot toeschouwer, bang voor een straf van trainer Louis van Gaal. Romário speelde wel, want hij vreesde niemand.

Dat Romário zijn eigen plannen maakte en zich hierin niet liet dwarsbomen door trainers of bestuurders werd bij Vasco de Gama nog eens duidelijk. De ploeg uit Rio de Janeiro leverde een wanprestatie door met 1-0 te verliezen van het kleine Volte Redonda. Trainer Joe Santana verbood zijn spelers vervolgens deel te nemen aan het carnaval en laste extra trainingen in. Romário, bekend vanwege zijn afkeer tegen trainen en zijn liefde voor het uitgaansleven, sloeg de donderspeech in de wind. Terwijl zijn ploeggenoten zich op het trainingsveld in het zweet werkten, feestte de dribbelaar er tot in de late uurtjes lustig op los in het kolkende Rio. Hij doet tenslotte wat hij wilt.

Voorspel nu voetbaluitslagen! Aanmelden bij de redactie

Reacties (0)

Reacties
Er zijn nog geen reacties


Volg Voetbalinfo nu ook op Twitter. Het nieuws, de artikelen en interviews zijn altijd direct te volgen via Twitter!